تبلیغات
انجام متره و برآورد ، طراحی و محاسبات سازه - قطع بتن ریزی فونداسیون

انجام متره و برآورد ، طراحی و محاسبات سازه

دقیق و اقتصادی

قطع بتن ریزی فونداسیون

در مورد درزهای اجرائی (درزساخت) قطعات بتنی سازه نكات زیر  مطرح می گردد :


1 ـ گاه لازم ا ست كه بتن قطعات در دو مرحله یا دو روز متفاوت بتن ریزی گردد و پاسخ به پرسش هائی در آئین نامه ها ضرورت دارد كه معمولاً اینكار در آئین نامه ها و مقررات ملی وجود دارد.

محل درز اجرائی، شكل و نحوه قطع بتن (درز)، نحوه آماده سازی و هم چنین نحوه شروع بتن ریزی جدید از جمله این موارد است كه نیاز به توضیح دارد.

در آبا و مقررات ملی در انتهای فصل نهم (قالب بندی) به موضوع درزهای اجرائی Construction Joint پرداخته شده است.

2 ـ درزهای اجرائی به دو صورت افقی و قائم وجود دارد. هم چنین درزهای اجرائی را می توان به دو نوع اجباری و اختیاری تقسیم نمود.

بطور مثال وقتی شالوده ای ریخته می شود نباید همزمان با آن دیوار یا ستون را ریخت. پس واضح است كه در محل اتصال آن ها درز اجباری افقی خواهیم داشت. در حالی كه اگر ستون با دیوار مورد بحث در دو قسمت ارتفاعی ریخته شود، درز اجرائی اختیاری افقی را داریم زیرا ریختن ستون یا دیوار در تمام ارتفاع امكان پذیر بود و اجباری از نظر آئین نامه ها برای داشتن درز اجرائی وجود ندارد.

در مورد درزهای قائم غالباً حالت اجباری وجود ندارد و همگی اختیاری هستند و می توان شرایط و توان اجرائی متناسباً چنان ساماندهی و تغییر داد كه امكان ریختن یكپارچه قطعه مورد نظر فراهم آید.

3 ـ در كوله های یك پل به دو صورت می توانند عمل كنند. در حالت اول استفاده از درز اجرائی افقی و حالت دوم بكارگیری درز اجرائی قائم (تقسیم كوله به دو یا چند بخش ) می باشد كه بهتر است درمورد انتخاب كمی از آنها گروه اجرائی با طراحی هماهنگی نماید. بدیهی است از حدود دهه 60 میلادی درزهای اجرائی شیبدار و با شكل های نامنظم و با ایستائی طبیعی ممنوع شده است ایجاد درز اجرائی قائم یا افقی مجاز می باشد.

4 ـ لازم است در بیشتر موارد طراح سازه محل تعبیه درز اجرائی اختیاری (اعم از افقی یا قائم) را مشخص نماید در این رابطه سعی می شود درز اجرائی در محلی باشد كه كمترین تنش ها برشی و لنگرهای خمشی را داشته باشد. مسلماً اگر تعارضی بین این دو بوجود آید انتخاب محلی كه كمترین تنش برشی را دارا باشد در اولویت است. بهرحال چنانچه این امر امكان پذیر نباشد ممكن است طراح محترم تدابیر دیگری را اتخاذ كند كه معمولاً شامل استفاده از میلگردهای اضافی است.

5 ـ بدیهی است برای ایجاد درز قائم لازم است یك قالب موقت بكار رود این قالب موقت می تواند یك توری با چشمه های ریز و یا رابیتس باشد. در صورتی كه از چوب یا فولاد برای این منظور استفاده شود لازم است سطح بتن خشن و زبر گردد كه كار را دشوار می كند.

توصیه می شود پس از گیرش بتن این قالب موقت در اسرع وقت برداشته شود و قبل ریختن بتن جدید در كنار آن، لازم است بتن قدیمی اشباع گردد به نحوی كه آب بتن جدید را جذب كند و ضمناً آب اضافی نیز در سطح بتن قدیمی نباشد.

6 ـ در مواردی كه اطمینان نسبی از چسبندگی و اتصال بتن قدیم و جدید وجود نداشته باشد می توان از لاتكس یا اپوكسی برای پیوستگی بهتر استفاده نمود. این مواد را در سطح بتن قدیمی اعمال می كنند و قبل از اینكه چسبندگی و چسبناكی آنها از بین برود بتن جدید را در كنار آن می ریزند.

7 ـ‌ تجربه نشان می دهد كه اگر سطح بتن قدیمی خشن و زبر و مضرس باشد و بخوبی و به درستی اشباع گردد، مقاومت برشی محل اتصال بیش از 80درصد مقاومت برشی بتن یكپارچه خواهد بود كه كاملاً رضایت بخش است.

8 ـ در سطوح درزهای افقی می توان از یك ملات واسطه اتصال نازك در ابتدا استفاده نمود و سپس بتن اصلی را ریخت حداكثر اندازه سنگدانه این ملات بهتر است تقریباً یك پنجم یا یكدهم حداكثر اندازه سنگدانه بتن اصلی و از روانی زیادی برخوردار باشد.

9.دانه بندی این ملات باید ریز باشد و لذا عیار سیمان آن به مراتب بیشتر از بتن اصلی خواهد بود و بهتر است با فوق روان كننده مناسب ضمن تامین روانی لازم، مقدار آب و سیمان را كاهش داد تا جمع شدگی و تردشدگی در این محل اتصال  كمتر شود. ضمناً نسب آب به سیمان ملات مزبور نباید بیش از بتن اصلی باشد و می توان از لاتكس نیز در این ملات استفاده نمود.

 




موضوع: آموزش ساختمان، پی و فونداسیون، بتن ریزی،
برچسب ها: پی، شالوده، فونداسیون،

[ شنبه 8 خرداد 1395 ] [ 09:00 ق.ظ ] [ مترور شریف ]

[ نظرات() ]